Τραγούδια για την αγἀπη: Nat King Cole, Love και UB40, I can't help falling in love with you

  Δύο νοσταλγικά παλιά τραγούδια για την αγάπη μας προτείνει ο Πασχάλης. Αιτιολογεί την επιλογή του με το παρακάτω κειμενάκι:

 "Διάλεξα αυτά τα τραγούδια, γιατί θεώρησα ότι με εκφράζουν και με αγγίζουν. Επίσης τα τραγούδια αυτά έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία για εμένα, γιατί πολύ κοντινά μου πρόσωπα μου τα έχουν αφιερώσει. Επίσης όταν τα ακούω, φτιάχνεται η διάθεσή μου". 

  Το πρώτο είναι το μελωδικό τζαζ τραγούδι L.O.V.E. (τα αρχικά της λέξης Love που σημαίνει αγάπη) που έγινε γνωστό από τη φωνή του Nat King Cole. 

Nat King Cole (1919-1965): Ένας από τους πιο διάσημους Αμερικανούς μουσικούς της τζαζ. 

Τίτλος τραγουδιού: L. O. V. E. 
Στίχοι:  Gabler Mil, Kaempfert Bert;

Πρώτη εκτέλεση: Nat King Cole
L is for the way you look at me
O is for the only one I see
V is very, very extraordinary
E is even more than anyone that you adore

And love is all that I can give to you
Love is more than just a game for two
Two in love can make it, take my heart and please don't break it
Love was made for me and you

L is for the way you look at me
O is for the only one I see
V is very, very extraordinary
E is even more than anyone that you adore

And love is all that I can give to you
Love is more than just a game for two
Two in love can make it, take my heart and please don't break it
Love was made for me and you

Love was made for me and you
Love was made for me and you

L είναι για τον τρόπο που με κοιτάς
O είναι για το μόνο που βλέπω
V είναι πολύ, πολύ εξαιρετικό
Ε είναι ακόμη περισσότερο από τον καθένα ότι σε λατρεύω

Και η αγάπη είναι το μόνο που μπορώ να σου δώσω 
Η αγάπη είναι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι για δύο
Δύο στην αγάπη μπορούν να το κάνουν, πάρε την καρδιά μου και σε παρακαλώ να μην τη σπάσεις
Η αγάπη έγινε για μένα και για σένα

L είναι για τον τρόπο που με κοιτάς
O είναι για το μόνο που βλέπω
V είναι πολύ, πολύ εξαιρετικό
Ε είναι ακόμη περισσότερο από τον καθένα ότι σε λατρεύω

Και η αγάπη είναι το μόνο που μπορώ να σου δώσω 
Η αγάπη είναι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι για δύο
Δύο στην αγάπη μπορούν να το κάνουν, πάρε την καρδιά μου και σε παρακαλώ να μην την σπάσεις
Η αγάπη έγινε για μένα και για σένα

Η αγάπη έγινε για μένα και για σένα
Η αγάπη έγινε για μένα και για σένα .

   To δεύτερο τραγούδι είναι ένα επίσης νοσταλγικό παλιό τραγούδι που πρωτοτραγουδήθηκε από τον Elvis Prisley  το 1961 στην ταινία Blue Hawaii. Από τότε το τραγούδι Can' t help falling in love γνώρισε πολλές επανεκτελέσεις και μουσικές διασκευές. Ο Πασχάλης μας προτείνει τη διασκευή από το Βρεττανικό ρέγγε συγκρότημα UB40 που το 1993 έκανε μ᾽αυτό το τραγούδι παγκόσμια επιτυχία. 

Το εξώφυλλο του δίσκου του Έλβις Πρίσλεϊ Blue Hawaii στο οποίο περιλαμβάνεται το τραγούδι  can't help falling in love with you.

To Βρεττανικό συγκρότημα UB40 συστάθηκε το 1978 στο Μπίρμινγχαμ της Αγγλίας. Δίνει συναυλίες μέχρι σήμερα.

Tίτλος: I can't help falling in love with you


Wise men say, only fools rush in.
But I can't help falling in love with you

As the river flows
Gently to the sea
Darling so we go
Some things were meant to be

Take my hand
Take my whole life too
Cause I can't help falling in love with you

As the river flows
Gently to the sea
Darling so we go
Some things were meant to be

Take my hand
Take my whole life too
Cause I can't help falling in love with you




Οι σοφοί άνθρωποι λένε, μόνο οι ανόητοι ορμούν
Αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω να σε ερωτευτώ

Όπως το ποτάμι ρέει
Απαλά στη θάλασσα
Αγάπη μου, έτσι να πάμε
Κάποια πράγματα ήταν γραφτό να συμβούν

Πάρε το χέρι μου
Πάρε και όλη τη ζωή μου
Γιατί δεν μπορώ να αντισταθώ στον έρωτά μου για σένα

Όπως το ποτάμι ρέει
Απαλά στη θάλασσα
Αγάπη μου, έτσι να πάμε
Κάποια πράγματα ήταν γραφτό να συμβούν

Πάρε το χέρι μου
Πάρε και όλη τη ζωή μου
Γιατί δεν μπορώ να αντισταθώ στον έρωτά μου για σένα.

 Ακούστε το τραγούδι στην πρώτη του εκτέλεση από τον Έλβις Πρίσλεϊ

...και ακούστε και τη διασκευή του από τους UB40

Bλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Nat_King_Cole

http://en.wikipedia.org/wiki/Can't_Help_Falling_in_Love

http://www.ub40.co.uk/

Τραγούδια για την αγάπη: Μ. Χατζιδάκις, Ένα Τριαντάφυλλο στο στήθος

Ένα Τριαντάφυλλο στο στήθος: ένα τραγούδι για το θεατρικό έργο του Τέννεσση Ουίλιαμς 

    Πραγματικά με αιφνιδίασε για την επιλογή του ο συνάδελφος μαθηματικός Γουναρόπουλος (στην εργασία της Α Λυκείου για τα τραγούδια της αγάπης, όπως διαπιστώνετε, έχουμε και συμμετοχή από συναδέλφους). Μας προτείνει ένα τρυφερό "ανοιξιάτικο" τραγούδι  σε μουσική και στίχους του Μάνου Χατζιδάκι. Οι στίχοι μεταφέρουν εικόνες από τη μελωδία της αγάπης σ' έναν ονειρικό κήπο με λουλούδια...

            Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε γράψει τη μουσική για την παράσταση του έργου του γνωστού Αμερικανού συγγραφέα Τέννεσση Ουίλιαμς Ένα τριαντάφυλλο στο στήθος που ανέβηκε από το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν το 1956.

Ο Κάρολος Κουν ίδρυσε το Θέατρο Τέχνης το 1942. Για την ιστορία του Θεάτρου Τέχνης, βλ. http://www.theatro-technis.gr/Home.aspx

Τίτλος τραγουδιού: Ένα τριαντάφυλλο στο στήθος

Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Νανά Μούσχουρη

Άλλες ερμηνείες:
Αρλέτα,Έλλη Πασπαλά

Είχε σημάνει ο εσπερινός θυμάμαι
που γέμισε ο ουρανός πουλιά.
Καθώς στεκόσουν πλάι μου θυμάμαι
σε πήρα και σε σήκωσα ψηλά.

Κυλάν τα σύννεφα και τρέχει η φωνή μου
να την ακούσεις και να 'ρθεις.
Και μες στο κήπο αφήνω το κορμί μου
κρυμμένο στα λουλούδια να το βρεις.

Σ' αναζητώ κάθε πρωί στο περιβόλι.
Με τη δροσιά, με το νοτιά καίγομαι όλη.
Δυό τριαντάφυλλα μαζεύω στη ποδιά μου
που σαν έρθεις να μυρίζουν τα μαλλιά μου. (δις)

Για δες τη νύχτα πως ο κήπος μας δακρύζει
καθώς ο αγέρας το τραγούδι σου σφυρίζει.


Ο ίδιος προτείνει και το παρακάτω βίντεο για να το ακούσουμε με την εξαιρετική ερμηνεία της Έλλης Πασπαλά.

Εγώ όμως βρήκα και μία σπάνια εκτέλεση του τραγουδιού από το αρχείο της ΕΡΤ. Ο Χατζιδάκις στο πιάνο και ερμηνεύει η Νάνα Μούσχουρη που ήταν και η πρώτη ερμηνεύτρια του τραγουδιού.

Οι συντελεστές της ιστορικής θεατρικής παράστασης του Θεάτρου Τέχνης του Κ. Κουν ήταν:

συγγραφέας: Ουίλλιαμς Τέννεσση

Θεατρική περίοδος: 1956-1957

Μετάφραση : Πλωρίτης Μάριος

Σκηνοθεσία : Κουν Κάρολος

Σκηνικά : Στεφανέλλης Γιάννης

Μουσική : Χατζιδάκις Μάνος

Διανομή

Αγγελίδου Ν., Λαζάνης Γ., Σαββοπούλου Τ., Ζαβιτσιάνου Β., Μπάλλας Δ., Χρηστίδης Μ., Μπάκας Κ., Καββαδία Τ., Κωνσταντάρου Μ., Πανταζοπούλου Α., Βούλγαρη Μ., Μπιρμπίλης Ν.

Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Αθήνα: εργασία στην ιστορία της Α Γυμνασίου

Σας παρουσιάζω την εξαιρετική εργασία της Φανής. Μας μεταφέρει στην αρχαία Αθήνα μέσα από την αφήγηση και την οπτική γωνία ενός Αθηναίου, του Εμπεδοκλή. Καλό ταξίδι, λοιπόν, στο φανταστικό κόσμο που έχει επινοήσει η Φανή, χωρίς όμως να ξεχνά τα ιστορικά στοιχεία...

ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Μια μέρα ενός

αρχαίου Αθηναίου

Τμήμα Α2

Μαθήτρια: Ξερακιά Φανή

Μια καινούρια μέρα ξημέρωσε στην Αθήνα! Το  πρώτο φως της αυγής ρόδισε τον αττικό ουρανό και η πόλη μετά την ηρεμία της νύχτας γεμίζει φωνές, χρώματα και ήχους.

Ο Εμπεδοκλής, μόλις φάνηκαν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου, σηκώνεται από το κρεβάτι του ξεκούραστος και ευχαριστημένος, αφού ο θεός Ύπνος του ‘στειλε όμορφα όνειρα. Και σκέφτεται πως αυτή θα είναι άλλη μια δημιουργική μέρα για τον ίδιο και την πόλη του. Η Αθήνα είναι η πόλη των πόλεων και αισθάνεται περήφανος που γεννήθηκε Αθηναίος.

Με αυτές τις όμορφες σκέψεις στο μυαλό του πλένει το πρόσωπό του και τα χέρια του και παίρνει από τα χέρια του δούλου του τον πεντακάθαρο χιτώνα του. Τον φοράει και τον στερεώνει προσεχτικά στον ώμο με την πόρπη.

 Πάνω απ’ το χιτώνα φοράει το ιμάτιό του με τη βοήθεια του δούλου του. Το ιμάτιό του είναι σεμνό και αξιοπρεπές, αφού καλύπτει τα γόνατά του και φτάνει λίγο πιο πάνω από τους αστραγάλους.

Είναι η ώρα για το πρωινό του. Ο δούλος του φέρνει μερικά κομμάτια ψωμιά και κρασί. Βουτάει το ψωμί στο κρασί και απολαμβάνει τη γνωστή, αλλά αγαπημένη γεύση. Τρώει μερικά ξερά σύκα και αμύγδαλα και πίνει τον κυκεώνα που ετοίμασε ο δούλος του.

Φοράει τα δερμάτινα, μαλακά σανδάλια του και συμπληρώνει την εμφάνισή του φορώντας το χρυσό δαχτυλίδι του, που στόλιζε όμορφα το χέρι του, αλλά ήταν και η σφραγίδα του.

Παίρνει το ραβδί του και ευχαριστημένος από την κομψή του εμφάνιση βγαίνει από το σπίτι, ακολουθούμενος από τον δούλο του.

Περπατάει με βήμα σταθερό, χωρίς να βιάζεται. Δεν κοιτάζει γύρω του, το βλέμμα του είναι μπροστά, και το πρόσωπό του σοβαρό, αλλά όχι λυπημένο. Ο τρόπος που περπατάει κανείς δείχνει την καλή ανατροφή του και ο Εμπεδοκλής προσέχει πολύ τα θέματα συμπεριφοράς.

Περνάει μπροστά από τις κιονοστοιχίες που στολίζονται με τα αγάλματα όλων των επιφανών αντρών της πόλης και μαζί με τα υπόλοιπα θαυμάζει και το δικό του άγαλμα. Έγινε εις ανάμνηση της νίκης που πέτυχε η θεατρική παράσταση που είχε αναλάβει τη χορηγία της, στα «Μεγάλα Διονύσια».

Βαδίζει προς την αγορά. Οι φωνές και οι μυρωδιές της αγοράς τον καλούν, αλλά στέκεται για λίγο και θαυμάζει τα δημόσια κτήρια που υπάρχουν γύρω από την αγορά. Η Βουλή, τα δικαστήρια, τα σύμβολα της αθηναϊκής δημοκρατίας. Και οι ναοί! Τι υπέροχα δημιουργήματα!

Σηκώνει το βλέμμα του ψηλά και θαυμάζει τον Παρθενώνα. Στο πρωινό φως του ήλιου λάμπει και η ψυχή του γεμίζει με περηφάνια. Η Αθήνα είναι το κέντρο του κόσμου!

Θέλει να μοιραστεί τις σκέψεις του με τους φίλους και ξέρει πού θα τους βρει. Μετά τα ψώνια θα συναντηθούν στο «κουρείο».

Από τα μικρομάγαζα και τα μαγειρεία των πραματευτάδων σκορπάει στον πρωινό αέρα το άρωμα των ώριμων φρούτων, η οσμή του θυμιάματος, η μυρωδιά από τα δέρματα, το κρασί. Το πλήθος κινείται γύρω του κι ο θόρυβος είναι εκκωφαντικός. Ανάμεσα στο πλήθος βλέπει και τους αγορανόμους που παρακολουθούν τους εμπόρους για να τηρούνται οι διατάξεις των νόμων.

Τα προϊόντα που χρειάζεται ξέρει πού θα τα βρει γιατί ο χώρος της αγοράς είναι τακτοποιημένος και έχει σχέδιο. Υπάρχουν ειδικοί χώροι για κάθε προϊόν. Και υπάρχουν άφθονα προϊόντα από τη γη της Αττικής και τη θάλασσά της.

Δε βιάζεται όμως γιατί του αρέσει να παρατηρεί το πλήθος, πάντα βέβαια διακριτικά.

Δίπλα του ένα πλήθος πλούσιων νέων έχει συγκεντρωθεί γύρω από ένα ανάπηρο, πελάτη του ρήτορα Λυσία, που το κράτος του πληρώνει σύνταξη και διασκεδάζουν με τα αστεία του. Ένας χωριάτης κουβαλάει στην πλάτη ένα σακί, μέσα από το οποίο ακούγονται τα γουρουνάκια που γρυλίζουν. 

Ένα παιδί περνάει δίπλα του κρατώντας ένα κουνέλι!

 Πιο κάτω οι θαυματοποιοί και οι ταχυδακτυλουργοί συναγωνίζονται τους δαμαστές φιδιών. Κάποιοι μάγειροι φορτώνουν κουνέλια και καλάθια με σταφύλια.

Οι φωνές των πραματευτάδων που διαλαλούν τα εμπορεύματά τους γεμίζουν τον αέρα: « άιντε στο ξίδι», «αγοράστε λάδι», «ξεχάσατε να πάρετε κάρδαμο», «νέε μου ορκίζομαι πώς η αγαπημένη σου στολισμένη με το στεφανάκια αυτό θα γίνει ακόμα ομορφότερη!», «κρέας ψητό, μισός οβολός το κομμάτι».

Είναι ώρα όμως για τα ψώνια. Περνώντας από τους εμπόρους ψωνίζει όλα  όσα του χρειάζονται για το γεύμα και το βραδινό συμπόσιο και τα παραδίδει στο δούλο του. Τέλος κατευθύνεται προς τον ιχθυοπώλη.

Εκεί οι διαφωνίες για τις τιμές είναι πολλές. Οι τιμές που ζητούν είναι υπερβολικές, αν καταφέρουν να κρατήσουν τα ψάρια φρέσκα. Αλλά οι προνοητικοί αγορανόμοι δεν τους επιτρέπουν να τα βρέξουν με νερό. Έτσι αναγκάζονται να πουλήσουν χαμηλότερα από το φόβο μην τους χαλάσουν τα ψάρια.

Ο Εμπεδοκλής όμως περίμενε το χτύπημα της καμπάνας. Ήταν το σήμα πως στην αγορά έφτασε κάρο με φρέσκα ψάρια. Και για τους καλεσμένους του ήθελε το καλύτερο.

Όταν τα ψώνια είχαν πια τελειώσει κι ο δούλος πήρε το δρόμο για το σπίτι ήρθε η αγαπημένη εκείνη ώρα που θα συναντούσε τους φίλους του στο κουρείο.

Χαιρέτησε τους φίλους του με το καθιερωμένο κούνημα του χεριού και ακούστηκαν ευχές από όλους: «Χαίρε!», «Υγίαινε!», «Τα ωφέλιμα εργάζου!», «Εργάζου και ευτύχει!».

Αφού χόρτασε συζήτησε για την πολιτική και σχολίασε τα τελευταία νέα, ζήτησε από τον κουρέα να του αλείψει τα μαλλιά με λάδι και αρωματικές ουσίες για να μεγαλώσουν πιο γρήγορα.

Πήρε στη συνέχεια το δρόμο για το σπίτι 
του. Εκεί έφαγε με την γυναίκα του στην εσωτερική αυλή γιατί ο καιρός ήταν ιδιαίτερα καλός.  Ο Εμπεδοκλής ήταν μισοξαπλωμένος στο ανάκλιντρο και η γυναίκα του στο σκαμνί της απόλαυσαν ένα νόστιμο γεύμα. Στην αρχή έφαγαν πουλερικά και στη συνέχεια χορταρικά με μια σάλτσα φτιαγμένη από λάδι, ξίδι και μέλι.  Για επιδόρπιο σερβιρίστηκαν νωπούς και ξηρούς καρπούς, γλυκές και αρμυρές πίτες, που ήταν το καύχημα της Αττικής.  Μετά το φαγητό απόλαυσαν το κρασί στην αγαπημένη του αναλογία: δυο μέρη νερό, ένα μέρος κρασί. 

Αποσύρεται στη συνέχεια στη βιβλιοθήκη του και βγάζει μέσα από το μεταλλικό σωλήνα το χειρόγραφο με τα έπη του Ομήρου και διαβάζει. Το διάβασμα ξεκουράζει το σώμα του και ηρεμεί το πνεύμα του.

Αφού ξεκουράστηκε ο Εμπεδοκλής κατευθύνεται στο Λύκειο, το ένα από τα τρία μεγάλα δημόσια γυμναστήρια.

Περνώντας από τους σκιερούς διαδρόμους και τις στοές βλέπει γύρω του τους συμπολίτες του να περπατούν στους ειδικά διαμορφωμένους διαδρόμους, γύρω από το χώρο των ασκήσεων, και τους ρήτορες πιο μέσα στις ημικυκλικές αίθουσες να συζητούν. Κάποιοι μεγαλύτεροι στην ηλικία εξιστορούσαν τα αθλητικά κατορθώματα των νεανικών τους χρόνων.

Βαδίζοντας προς το λουτρό πέρασε έξω από την αίθουσα όπου οι αθλητές άλειφαν το σώμα τους με λάδι και στη διπλανή είδε άλλους να πασπαλίζουν το σώμα τους με άμμο για να μπορούν εύκολα να πιάνονται στην πάλη.

Στο λουτρό, ένα λιτό δωμάτιο με ένα καζάνι για το νερό και αρκετά αγγεία, αλείφει σ’ όλο το σώμα του ελαιόλαδο ανακατεμένο με αρωματικές ουσίες, έπειτα ξύνει το σώμα του με τη στρεγγίδα και τέλος ξεπλένεται με νερό. Ντύνεται στη συνέχεια και πριν φύγει για το σπίτι του σκέφτεται να καθυστερήσει λίγο αν κάποια ενδιαφέρουσα συζήτηση τραβήξει την προσοχή του.

Φτάνοντας στο σπίτι όλα ήταν έτοιμα για τα συμπόσιο. Τραπέζια, λεκάνες, μαξιλάρια, στεφάνια, τάπητες, ψωμιά αρώματα, γυναίκες, ζαχαρωτά, πίτες, κουλούρια, κουλούρια, χορεύτριες.

Ο Εμπεδοκλής ήταν λάτρης του κλασικού ιδανικού και έδινε ιδιαίτερη σημασία όχι στην ποσότητα του φαγητού, αλλά στον τρόπο παρουσίασης και προσφοράς.

Οι καλεσμένοι έφτασαν σιγά και μόλις μπαίνουν στο σπίτι οι δούλοι τους βγάζουν τα υποδήματα, τους πλένουν και τους αρωματίζουν τα πόδια. Ο Εμπεδοκλής ως σωστός οικοδεσπότης τους συνοδεύει στα δωμάτια του σπιτιού όπου περιηγούνται και δέχεται πολλούς επαίνους για την καλαισθησία του.

Στη συνέχεια οδηγούνται στην τραπεζαρία και ξαπλώνουν στα ανάκλιντρα ακουμπώντας τον αριστερό τους αγκώνα σε μαξιλάρι, έτσι που το στήθος τους να είναι ανασηκωμένο.

Όταν τακτοποιούνται όλοι οι δούλοι φέρνουν νερό για να πλύνουν τα χέρια τους. Στη συνέχεια τοποθετούν χαμηλά τραπεζάκια με φαγητά. Έχουν  χέλια σχεδόν σκεπασμένα με αλάτι, ένα μεγάλο στομάχι ψαριού, παχιές σουπιές και χταπόδια.

Οι δούλοι φέρνουν ξανά νερό κι αφού όλοι πλένουν τα χέρια τους παίρνουν τα αποφάγια και φέρνουν καινούρια τραπέζια με επιδόρπια και κρασί, το γάλα της Αφροδίτης.

Ο Εμπεδοκλής δίνει το σύνθημα και ξεκινά το τραγούδι με τη συνοδεία του αυλού. Εύχεται στους καλεσμένους του «υγίαινε» και παρακολουθεί τις χορεύτριες με φανερή ικανοποίηση.

Και φτάνει η ώρα των αινιγμάτων. « Αν δε μου πεις τίποτε, λες το όνομά μου, μα ναν προφέρεις το όνομά μου, τι θαύμα! Τότε δε θα με μαντέψεις», προκαλεί τους καλεσμένους του ο Εμπεδοκλής, μα πολύ εύκολα ο Αλκιβιάδης μαντεύει πως είναι η σιωπή.

Το συμπόσιο συνεχίζεται με πολύ συζήτηση και πριν φύγουν οι καλεσμένοι παίζουν τον κότταβο.

Με τα υπολείμματα του κρασιού στο ποτήρι προσπαθούν να πετύχουν έναν προκαθορισμένο στόχο, λέγον από μέσα του ο όνομα της αγαπημένης του. Όποιος το καταφέρνει είναι σίγουρος για την ανταπόκρισή της.

Ο Εμπεδοκλής είναι πολύ ευχαριστημένος με τη βραδιά που προσέφερε στους καλεσμένους του.

Όταν εκείνοι αποχωρούν πάει για ύπνο μετά από μια μέρα πολύ ενδιαφέρουσα και εύχεται να είναι το ίδιο απολαυστική και η επόμενη!

Τραγούδια για την αγάπη: Guns N' Roses, don't cry

Ένα τρυφερό τραγούδι, μία μπαλάντα, του διάσημου hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses προτείνει η Ελένη. To συγκρότημα συστάθηκε το 1985 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. 

 Ο κιθαρίστας Hudson και ο τραγουδιστής Axl Rose ήταν από τα πιο διάσημα μέλη του συγκροτήματος στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

To τραγούδι Don't cry (Μην κλαις), που προτείνει η Ελένη, κυκλοφόρησε σε δύο εκδοχές. Η πρωτότυπη εκδοχή προέρχεται από το άλμπουμ Use your illusion I, η δεύτερη παραλλαγή από το Use your illusion IΙ.

Τίτλος: Don' t cry

Στίχοι: Izzy Stradlin, Saul Hudson, W. Axl Rose, Duff Mc Kagan

Ερμηνεία: Guns N' Roses

Talk to me softly

There is something in your eyes

Don't hang your head in sorrow

And please don't cry

I know how you feel inside I've

I've been there before

Somethin is changin' inside you

And don't you know

Don't you cry tonight

I still love you baby

Don't you cry tonight

Don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry tonight

Give me a whisper

And give me a sign

Give me a kiss before you

tell me goodbye

Don't you take it so hard now

And please don't take it so bad

I'll still be thinkin' of you

And the times we had...baby

And don't you cry tonight

Don't you cry tonight

Don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry tonight

And please remember that I never lied

And please remember

how I felt inside now honey

You gotta make it your own way

But you'll be alright now sugar

You'll feel better tomorrow

Come the morning light now baby

And don't you cry tonight

And don't you cry tonight

And don't you cry tonight

There's a heaven above you baby

And don't you cry

Don't you ever cry

Don't you cry tonight

Baby maybe someday

Don't you cry

Don't you ever cry

Don't you cry tonight

Μην κλαις

Απαλά να μου μιλήσεις

κάτι είναι στα μάτια σου μέσα

το κεφάλι μην σκύψεις

και παρακαλώ μην κλαις

Ξέρω πώς νιώθεις μέσα

ήμουν εκεί ξανά

αλλάζει κάτι μέσα σου

το ξέρεις καλά

Απόψε μην κλαις

Σ' αγαπώ ακόμη

Απόψε μην κλαις

Απόψε μην κλαις

Υπάρχει ουρανός ακόμη

και γι' αυτό μην κλαις

Ψιθύρισέ μου

στεναγμός να βγει

ένα φιλί  δώς μου

πριν αντίο μην πεις

Μην το παίρνεις κατάκαρδα

σε παρακαλώ πολύ

θα σε θυμάμαι για πάντα

και τις στιγμές που ήμαστε μαζί...μωρό μου

Κι απόψε μην κλαις

Απόψε μην κλαις

Απόψε μην κλαις

Υπάρχει ουρανός ακόμη

και γι' αυτό μην κλαις

Μόνο θυμήσου ψέμα δεν έχω πει

μόνο θυμήσου

τι έχω αισθανθεί, πια, γλύκα

τον δρόμο σου πρέπει να βρεις

μα δε θα χαθείς, μικρή μου

θά' σαι καλύτερα αύριο

όταν το φως βγει, μωρό μου

κι απόψε μην κλαις

κι απόψε μην κλαις

κι απόψε μην κλαις

Υπάρχει ουρανός ακόμη

γι' αυτό μην κλαις

ποτέ μην κλαις

απόψε μην κλαις

ίσως μωρό κάποτε

για αυτό μην κλαις

ποτέ μην κλαις

και μην κλαις

άλλο πια απόψε

Ακούστε την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού (1987)

http://en.wikipedia.org/wiki/Guns_N'_Roses

Υπερρεαλισμός: μία δοκιμή ποιητικής γραφής από τους μαθητές της Θεωρητικής Κατεύθυνσης στο μάθημα της Λογοτεχνίας

     Το παρακάτω κείμενο είναι δοκιμή υπερρεαλιστικής ποιητικής γραφής από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Θεωρητικής Κατεύθυνσης της Γ Λυκείου. Η απόπειρα έγινε στην τάξη, όταν η Παναγιώτα ρώτησε "τελικά, τι είναι υπερρεαλισμός";  Έτσι, προσπαθήσαμε να συνθέσουμε ένα ποίημα που να κινείται στην ατμόσφαιρα του υπερρεαλισμού. Μπορεί το ποιητικό υποκείμενο να είναι συλλογικό;  Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι μπορεί. Ένα συλλογικό ποιητικό υποκείμενο, φορέας συλλογικής συνείδησης μίας ολιγομελούς ομάδας μαθητών (5 αγόρια και 8 κορίτσια αποτελούν το τμήμα της Θεωρητικής Κατεύθυνσης) που βλέπουν να χάνεται ή να έχει χαθεί η ξεγνοιασιά της παιδικής τους ηλικίας και αγωνιούν για το μέλλον και για αυτό που περιμένει όλους μας...

Ωδή σε μια εποχή που χάνεται

Κόκκινο· 

αίμα κυλάει

πληγές ανοιχτές

στο παιδικό παιχνίδι

Καλπάζει 

τρελό

το καρουζέλ

της ζωής μας

Μπαλόνια πετούν

στον αχό

χάνονται...

Θόρυβος· 

τα γέλια

η πόλη

καταπίνει...

Κόκκινο
αίμα κυλάει

στην αποκαθήλωση
του ανθρώπου.

Η πρώτη σύνθεση του ποιήματος έγινε από το μαθητή Παπατζίμα Χάρη. Στη συνέχεια, η τελική μορφή συνδιαμορφώθηκε στην τάξη από όλους μας...