Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Ελλάδα: αρχαία ελληνικά αγγεία

Αρχαία ελληνικά αγγεία καθημερινής χρήσης: οικιακά σκεύη της αρχαίας κουζίνας

    Σας παρουσιάζω μία επιλογή από το εικονιστικό υλικό που αξιοποιήσαμε στη διδασκαλία μας στην τάξη στο μάθημα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας της Α Γυμνασίου. Είναι τα πιο συνηθισμένα είδη αρχαίων ελληνικών αγγείων καθημερινής χρήσης, κυρίως σκεύη της κουζίνας.
   Το υλικό αυτό χρησιμοποιήσαμε την προηγούμενη σχολική χρονιά, κατά την πραγματοποίηση της διαθεματικής δραστηριότητας με θέμα Στην αρχαία ελληνική κουζίνα: διδάσκοντας, μαγειρεύοντας και τρώγοντας μία αρχαία ελληνική συνταγή. Βλ. http://piramatikoneiroland.blogspot.gr/2012/05/blog-post_18.html

Κρατήρας (κρατέω-κρατῶ): μεγάλο αγγείο στο οποίο ανακάτευαν το κρασί με το νερό.

Αττικός γεωμετρικός κρατήρας (750-735 π. Χ.) Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.

κωδωνόσχημος κρατήρας κλασικής περιόδου (440-430 π.Χ.) Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.

Αμφορέας (αμφι+φέρω): μεγάλο αγγείο για την αποθήκευση οίνου, λαδιού και μικρών καρπών. Είχε δύο λαβές. Για την αποθήκευση λαδιού, δημητριακών και καρπών χρησιμοποιούσαν και ένα μεγάλο αγγείο χωρίς ιδιαίτερη διακόσμηση που λεγόταν πίθος (πιθάρι). Επίσης για την αποθήκευση οίνου χρησιμοποιούσαν ένα μεγάλο αγγείο με στενή βάση που φάρδαινε προς τα πάνω. Λεγόταν στάμνος (στάμνα).

Αμφορέας γεωμετρικής περιόδου (850-800 π. Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.

Αμφορέας ελληνιστικής περιόδου (γύρω στα 350 π. Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.

Υδρία (ὔδωρ=νερό): Αγγείο για την αποθήκευση και μεταφορά νερού. Είχε συνήθως τρεις λαβές. Δύο για τη μεταφορά και η τρίτη για το σερβίρισμα. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως κάλπη ψηφοφορίας και ως τεφροδόχος.

Αττική ερυθρόμορφη υδρία κλασικής περιόδου (440-430 π. Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.

Ακόμα μία υδρία κλασικής εποχής (420-410 π. Χ.). Βρεττανικό Μουσείο.

Οινοχόη (οἶνος+χέω=κρασί+χύνω): αγγείο για την έκχυση κρασιού (κανάτα κρασιού).

Οινοχόη. Γύρω στα 670 π.X. Eθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Πελίκη: αγγείο αποθήκευσης, παραλλαγή του αμφορέα. Πρωτοεμφανίστηκε γύρω στα 520 π.Χ. με την αττική τεχνική. Η ονομασία πελίκη έχει δοθεί από τους αρχαιολόγους. Στη αρχαιότητα είχε διάφορες ονομασίες, όπως κύλιξ ή λεκανίς. 

Αττική ερυθρόμορφη πελίκη. 470 π. Χ. Eθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Λήκυθος: μακρόστενο κομψό αγγείο στο οποίο αποθήκευαν κυρίως αρωματικά έλαια για τις γυναίκες και τους αθλητές.

Λευκή λήκυθος. 410-400 π. Χ. Eθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Πινάκιο: είδος πιάτου για φαγητό.

 Πινάκιο. Γύρω στα 600 π.Χ. Bρεττανικό Μουσείο.

Πινάκιο. 7ος αι π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου.

Πινάκιο με απεικόνιση τριών ιχθύων. Τα ψάρια ήταν βασικό στοιχείο διατροφής των αρχαίων Ελλήνων. 350-325 π. Χ. Μουσείο Λούβρο.

Ακόμα ένα αρχαίο ελληνικό πινάκιο.

Αρχαίο ελληνικό κύπελο. 550-540 π.Χ. Μουσείο Λούβρο.

κύλιξ (η κύλικας), κύπελλο, σκύφος ή κοτήλη, κάνθαρος: ήταν αγγεία πόσης, δηλαδή είδη ποτηριών. Ένα από τα πιο δημοφιλή ποτήρια ήταν  η κύλιξ. Χρησιμοποιόταν κυρίως στα συμπόσια και πολλές φορές οι οικοδεσπότες τα παράγγελναν από τους κεραμείς και τους αγγειογράφους με συγκεκριμένες παραστάσεις. Η διάδοσή της ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα κι ήταν ένα από τα προϊόντα που εξάγονταν και σ' άλλους λαούς.

Αττική ερυθρόμορφη κύλιξ. 500-490 π. X. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Αρχαία ελληνική κύλιξ. Τέλη 1ου αι π.Χ-αρχές 1ου αι μ.Χ.. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Αρχαία ελληνική σκύφος ή κοτήλη. 550-540 π.Χ. Μουσείο Λούβρο.

πυξίς (η πυξίδα): αρχαίο αγγείο όπου αποθήκευαν καλλυντικά (π.χ. πούδρα). Η ονομασία πυξίς είναι μάλλον των ρωμαϊκών χρόνων. Η αρχαία ονομασία είναι πιθανόν κηλυχνίς.

Αρχαία ελληνική πυξίς. 470-460 π.Χ. Μουσείο Λούβρο.

Αρύβαλλος (ο): οι αράβυλλοι ήταν φιαλίδια για αρωματικά έλαια. Θεωρούνται από τα κομψοτεχνήματα της αρχαίας ελληνικής μικροτεχνίας και ήταν αγγεία πολυτελείας.

Αρχαίος ελληνικός αρύβαλλος. Γύρω στα 640 π. Χ. Βρεττανικό Μουσείο.

Αρύβαλλοι.

Γυναίκα που ψήνει ψωμί. 500-475 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Αρχαίο ελληνικό τηγάνι. Βρεττανικό Μουσείο.

Τα είδη των κυριότερων αρχαίων ελληνικών αγγείων.

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/AR/ar.ag/aggeia.htm (για τις παραλλαγές και τους διάφορους τύπους των αρχαίων ελληνικών αγγείων).

                             http://www.namuseum.gr/collections/vases/index-gr.html

                          http://en.wikipedia.org/wiki/Pottery_of_ancient_Greece

http://ancienthistory.about.com/od/greekart/ig/Greek-Pottery/

http://www.britishmuseum.org/research/search_the_collection_database/search_object_details.aspx?objectid=399476&partid=1&searchText=macmillan&fromDate=700&fromADBC=bc&toDate=600&toADBC=bc&numpages=10&orig=%2Fresearch%2Fsearch_the_collection_database.aspx&

http://www.schoolsliaison.org.uk/kids/greecepot.htm

http://www.ancientgreece.co.uk/menu.html

Δραματοποίηση στο μάθημα της Ιστορίας της Α Γυμνασίου: ένα συμπόσιο στην αρχαία Αθήνα του Περικλή

Δραματοποίηση στο μάθημα της ιστορίας Α Γυμνασίου

    Tην τελευταία εβδομάδα, πριν τη λήξη των μαθημάτων, οι μαθήτριες και οι μαθητές του Α2 Γυμνασίου του Σχολείου μας ετοίμασαν μία μικρή δραματοποίηση με πηγή έμπνευσης το μάθημα της Ιστορίας. Δραματοποίησαν ένα φανταστικό συμπόσιο στην αρχαία Αθήνα, μετά το 454 π.Χ., όταν ο Περικλής, όπως λέει το σχολικό εγχειρίδιο, είχε μετατρέψει τη Συμμαχία της Δήλου σε όργανο επιβολής της Αθηναϊκής Ηγεμονίας, μεταφέροντας το ταμείο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα...Τότε που στην Αθήνα "λεφτά υπήρχαν"...

Σκηνές από συμπόσια σε αρχαία αγγεία.

    

Τίτλος της δραματοποίησης: Συμπόσιο

Το Κείμενο έγραψαν  οι μαθήτριες του Α2 Γυμνασίου: 
Νικολαΐδου Βάνα,  Ξερακιά Φανή,  Σακούλη Ασημένια

Στη δραματοποίηση έλαβαν μέρος: Οι μαθήτριες και οι μαθητές του Α2 Γυμνασίου

Σωκράτης: Μυλωνάς Κώστας

               Θεμιστοκλής: Σουτζόγλου Βασίλης

               Ιπποκράτης : Στεργίου Γιώργος

               Ευριπίδης : Σπυρόπουλος Γιώργος

               Περικλής: Τσαρούχας Στέργιος

               Ασπασία: Ράπτη Άρτεμις

               Κασσάνδρα: Χριστοπούλου Ιωάννα

               Δούλες: Μυλωνά Κατερίνα,  Νώτη Φωτεινή,  Παλάνη Χρύσα

Στην τάξη του Α2 Γυμνασίου οι συγγραφείς παρουσίασαν στους συμμαθητές τους σύντομα την υπόθεση του θεατρικού κειμένου και τους ρόλους του έργου. Στη συνέχεια, πήγαμε στην Αίθουσα Τελετών του Σχολείου μας, όπου έγινε η δραματοποίηση επί σκηνής.

Κείμενο

Σωκράτης: Καλωσήρθατε φίλοι στο σπίτι μου, που από τώρα μπορείτε να αποκαλείτε και δικό σας. Ελπίζω να περάσετε ωραία στο αποψινό συμπόσιο. Περάστε, περάστε να καθίσετε.

(Μπαίνουν και κάθονται στα ανάκλιντρα. Λίγο πιο πέρα στέκονται τρεις δούλοι που περιμένουν εντολές, κρατώντας κανάτες και λεκάνες.)

Θεμιστοκλής: Ας ευχηθούμε όλοι να έχουμε μια καλή βραδιά κι ας ξεκινήσουμε εκλέγοντας το συμποσιάρχη μας.

Ιπποκράτης: θα ρίξουμε κλήρο ή θα εκλέξουμε;

Ευριπίδης: Εγώ προτείνω να ορίσουμε συμποσιάρχη τον εκλεκτό καλεσμένο της βραδιάς, τον Περικλή.

Όλοι: Συμφωνούμε.

Σωκράτης: Φίλε μας Περικλή, που είσαι ο Πρώτος ανάμεσα στους πολίτες της Αθήνας, ορίζεσαι συμποσιάρχης κι ας οδηγήσεις απόψε τη διασκέδασή μας, όπως οδηγείς το λαό της Αθήνας.

Περικλής: Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε. Ανακοινώνω την έναρξη του συμποσίου.

(Oι δούλοι ρίχνουν νερό στους καλεσμένους για να πλύνουν τα χέρια τους. Φεύγουν και φέρνουν έναν κρατήρα που περιέχει το κρασί και τον τοποθετούν στη μέση και δίπλα ποτήρια. Προσφέρουν από ένα ποτήρι σε κάθε καλεσμένο. Oι καλεσμένοι υψώνουν τα ποτήρια και χύνουν λίγο κρασί κάτω, σπονδή στο θεό Διόνυσο.)

Περικλής: Ας ξεκινήσουμε με σπονδή στο θεό του κεφιού, το Διόνυσο.

Όλοι: Υγίαινε.

(Oι δούλοι μπαίνουν και φέρνουν τα φαγητά. Τρώνε γρήγορα, χωρίς πολλές κουβέντες.)

Περικλής: Το ψάρι και τα πουλερικά ήταν εξαίσια, Σωκράτη. Ήρθε, όμως, η ώρα του κρασιού.

(Oι δούλοι παίρνουν τα αποφάγια και νερώνουν το κρασί.)

Περικλής: Απόψε φίλοι μου η βραδιά θα είναι αφιερωμένη στην πόλη μας, την Αθήνα, που κάθε μέρα προοδεύει.

Ασπασία: Επιτέλους η πόλη μας έχει εξωραϊστεί. Περικλή τα κτίρια που έφτιαξες είναι πραγματικά στολίδια.

Σωκράτης: Και σεις, Ασπασία και Κασσάνδρα, είστε τα στολίδια απόψε του δικού μου σπιτιού.

Κασσάνδρα: Είναι πολύ ευχάριστο γεγονός ο εξωραϊσμός της πόλης , αλλά και η οικονομική και πνευματική της ευμάρεια.

Ιπποκράτης: Υγίαινε, λαμπρή πόλη της Αθήνας!

Ευριπίδης: Κι όλα αυτά οφείλονται στις αρετές και ικανότητες του εκλεκτού μας συμποσιάρχη.

Θεμιστοκλής: Και δεν ανησυχείς, Περικλή, μήπως οι σύμμαχοι σε κατηγορήσουν ότι χρησιμοποίησες τα χρήματα του ταμείου της Συμμαχίας της Δήλου για την Αθήνα;

Κασσάνδρα: εγώ κάτι άκουσα να λέγεται στην αγορά.

Ασπασία: Η Αθήνα είναι η πιο ισχυρή πόλη κι αυτή που προσφέρει τα περισσότερα στη συμμαχία. Αυτή πρέπει να έχει και τον πρώτο λόγο.

Ιπποκράτης: Αν δεν υπήρχε η Αθήνα, δε θα υπήρχε και συμμαχία. Η Αθήνα είναι το κέντρο του πολιτισμού. Είναι η πόλη των πόλεων! Ευλογημένη από την Αθηνά.

Σωκράτης: Η Αθήνα το δικαιούται βέβαια, αλλά μπορούμε να ισχυριστούμε πως ήταν θέλημα της θεάς Αθηνάς, της προστάτιδας της πόλης.

Θεμιστοκλής: Kι αν θυμώσει η Θεά;

Ευριπίδης: Θα της φτιάξουμε ένα χρυσό άγαλμα και θα το στήσουμε σε μεγαλόπρεπο ναό. κι έτσι θα ‘χουμε την εύνοια της θεάς.

Ασπασία: Κι έτσι θα ‘χουμε την εύνοια της θεάς.

Περικλής: Η Αθήνα θα γίνει η ομορφότερη πόλη. Λεφτά υπάρχουν.

(Η Ασπασία μιλάει σιγανά δίπλα με την Κασσάνδρα.)

Ασπασία: Τ’ ακούσαμε κι άλλη φορά αυτά.

Κασσάνδρα: Και μάλλον θα τα ξανακούσουμε και στο μέλλον

Ασπασία: Ο Περικλής πάντως έχει πολύ μέλλον. Θα το έχω υπόψιν μου αυτό.

Περικλής: Αρκετά φίλοι μου με τη συζήτηση. Ώρα να διασκεδάσουμε, ακονίζοντας το μυαλό μας. Θεμιστοκλή, ακούμε το πρώτο αίνιγμα από σένα.

Θεμιστοκλής: Αν δεν μου πεις τίποτε, λες τ’ όνομά μου. Μα αν προφέρεις το όνομά μου, ω θαύμα! Τότε δε θα με μαντέψεις.

Ιπποκράτης: Εύκολο. Είναι η σιωπή, φίλε μου. Εγώ όμως θα σας δυσκολέψω. Είμαι σταχτόχρωμο παιδί ενός λαμπερού πατέρα. Πουλί χωρίς φτερά υψώνομαι ως τους ουρανούς. Μόλις γεννήθηκα και σκόρπισα αμέσως στον αέρα.

Σωκράτης: Είναι ο καπνός. Απόψε μάλλον δε θα ακούσουμε τίποτα πολύ δύσκολο που το μυαλό μας θα παιδέψει.

Ευριπίδης: Όταν με κοιτάς, σε κοιτώ και γω, μα δε σε βλέπω, γιατί δεν έχω μάτια. Όταν μιλάς κοιτάζοντάς με, ανοίγω και γω το στόμα και κινώ τα χείλη, αλλά σιωπηλά, γιατί φωνή δεν έχω.

Περικλής: Πραγματικά δύσκολο. Δώσε μας χρόνο να σκεφτούμε.

Ασπασία: Δύσκολο για τους άνδρες. Έτσι δεν είναι Κασσάνδρα. Όχι και για τις γυναίκες.

Κασσάνδρα: Είναι ο καλύτερός μας φίλος!

Ασπασία: Ο καθρέφτης.

Περικλής: Ας κλείσουμε την βραδιά μας φίλοι, γιατί βλέπω πως καταναλώθηκε πολύ κρασί και δεν πρέπει να το παρακάνουμε. Αύριο έχουμε δουλειά. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε τις υπηρεσίες στην πόλη μας.

Σωκράτης:  Σας ευχαριστώ για την πολύ όμορφη συνάντηση.

(φεύγουν)

Αυτοσχεδιασμός από τον Γιώργο Σπυρόπουλο: τρεκλίζει ως μεθυσμένος και πέφτει, λἐγοντας "Ποιος ξέχασε να νερώσει το κρασί μου;".

Ιδού καποιες φωτογραφίες από τη δραματοποίηση στην αίθουσα Τελετών του Σχολείου μας.

Η Βάνα, η Φανή και η Ασημένια δίνουν σκηνοθετικές οδηγίες στους ηθοποιούς.

Οι συγγραφείς με τους ηθοποιούς πριν από την παράσταση.

Ο οικοδεσπότης του συμποσίου.

Οι προσκεκλημένοι του συμποσίου φθάνουν.

Οι συμποσιαστές στα "ανάκλιντρα"

Σκηνή από το συμπόσιο. 

Σκηνή από το συμπόσιο.

Σκηνή από το συμπόσιο.

Οι "υποκριτές" μετά την παράσταση.

Δείτε το βιντεάκι με την πρόβα της δραματοποίησης. 

Οι μαθήτριες και οι μαθητές του Α2 Γυμνασίου του Πρότυπου Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Καλή επιτυχία στις πρώτες τους εξετάσεις στο Γυμνάσιο!

Για το συμπόσιο, βλ. http://www.tmth.edu.gr/aet/thematic_areas/p75.html

Στην αρχαία ελληνική κουζίνα: διδάσκοντας, μαγειρεύοντας και τρώγοντας μία αρχαία ελληνική συνταγή

Ώνια και Εστία στην Ελληνιστική Θεσσαλονίκη: μία διαθεματική δραστηριότητα του Α1 Γυμνασίου του Σχολείου μας στα μαθήματα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και της Ιστορίας

  Μετά από τον πολιτιστικό μας περίπατο με τις μαθήτριες και τους μαθητές του Α1 Γυμνασίου στην Ελληνιστική Αγορά της Θεσσαλονίκης (βλ. http://piramatikoneiroland.blogspot.com/search/label/Α%20Γυμνασίου-διαθεματική%20δραστηριότητα) συνεχίσαμε στο σχολείο τη διαθεματική δραστηριότητα στα μαθήματα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και της Ιστορίας.

   Στο μάθημα της ιστορίας μάθαμε για τα αρχαία οικιακά σκεύη που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες στην καθημερινότητά τους και στο μάθημα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας προσεγγίσαμε το κείμενο μίας ελληνιστικής συνταγής για τηγανίτες που διασώζει ο Γαληνός. Στη συνέχεια η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με την παρασκευή των τηγανιτών σύμφωνα με τη συνταγή, ενώ παράλληλα οι μαθήτριες και οι μαθητές δραματοποίησαν διαλόγους στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Η εκτέλεση της συνταγής και οι δραματοποιήσεις έγιναν στην κουζίνα του σπιτιού που βρίσκεται στην αυλή του σχολείου μας όπου παλιά έμενε ο επιστάτης με την οικογένειά του. 

   Η συνταγή του Γαληνού προέρχεται από το έργο του Περί τῶν ἐν ταῖς τροφαῖς δυνάμεων, το οποίο έχει ως θέμα τις δυνάμεις των τροφών. Ο Γαληνός, ο μεγαλύτερος γιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη, γεννήθηκε στην Πέργαμο το 129 μ.Χ. Στο πλούσιο έργο του αντιμετωπίζει το ανθρώπινο σώμα ως ενιαίο σύνολο που στην υγιή του κατάσταση το χαρακτηρίζει η απόλυτη ισορροπία και το μέτρο. 

Η συνταγή

   

   Οἱ μὲν οὖν ταγηνῖται παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς ὀνομαζόμενοι, παρ’ ἠμῖν δὲ τοῖς κατὰ τὴν Ἀσίαν Ἕλλησι τηγανῖται, σκευάζονται δι’ ἐλαίου μόνου. Βάλλεται δὲ τὸ μὲν ἔλαιον εἰς τάγηνον ἐπικείμενον ἀκάπνῳ πυρί, καταχεῖται δ’ αὐτῷ θερμανθέντι τὸ τῶν πυρῶν ἄλευρον ὕδατι δεδευμένον πολλῷ. [...] Τηνικαῦτα δ’ ἤδη καὶ στρέφουσιν οἱ σκευάζοντες αὐτὸ, τὴν μὲν ἄνωθεν ἐπιφάνειαν ἐργαζόμενοι κάτωθεν, ὡς ὁμιλεῖν τῷ ταγήνῳ, τὸ δ’ αὐτάρκως ἡψημένον, ὅ κάτωθεν ἦν πρότερον, εἰς ὕψος ἀνάγοντες, ὡς ἐπιπολῆς εἶναι, κἀπειδὰν ἤδη καὶ τὸ κάτω παγῇ, στρέφουσιν αὖθις αὐτὸ δίς που καὶ τρίς, ἄρχιπερ ἄν ὅλον ὁμαλῶς αὐτοῖς ἡψῆσθαι δόξῃ. [...] τινὲς αὐτῷ μιγνύουσι μέλιτος.

(Γαληνός, Περί τῶν ἐν ταῖς τροφαῖς δυνάμεων, 1.3)

Λεξιλόγιο

καταχεῖται του ρ. καταχέω = χύνω πάνω σε κάτι

πυρός, ὁ = το σιτάρι

δεδευμένον, μτχ. του ρ. δεύω = υγραίνω, ποτίζω με υγρό, βρέχω

τηνικαῦτα, επίρ. = τότε

ὁμιλεῖν, απαρ. του ρ. ὁμιλῶ = μιλάω, (εδώ) εφάπτομαι

ἐπιπολῆς, επίρ. = πάνω στην επιφάνεια

παγόω = παγώνω, πήζω

Για τη συνταγή, βλ.  Andrew Dalby -  Sally Grainger, Η μαγειρική της αρχαιότητας, μτφρ. Ν. Ζωγράφου, Αθήνα, Παπαδήμας, 2001.

Οι μαθήτριες και μαθητές του Α1 Γυμνασίου περιμένουν έξω από το σπιτάκι του επιστάτη του σχολείου μας να ετοιμασθούν οι τηγανίτες.

Οι πρώτες τηγανίτες έχουν ετοιμασθεί.

Τρώγοντας τις τηγανίτες.

Οι τηγανίτες γίνονται ανάρπαστες.

Η Ελπίδα, η Δήμητρα και η Νένα προσφέρουν τηγανίτες στο διευθυντή του Σχολείου μας.

Λογοτεχνία Θεωρητικής Κατεύθυνσης, ζωγραφίζοντας ποίηση

     Σας παρουσιάζω τρία κολάζ των ζωγραφιών των μαθητριών και μαθητών της Θεωρητικής Κατεύθυνσης που επεξεργάστηκε η συνάδελφος Βούλα Λιόλιου. Τα κολάζ αποτελούνται από ζωγραφιές που οι μαθήτριες και οι μαθητές εμπνεύστηκαν από το ποίημα που έγραψαν κατά τη διάρκεια του μαθήματος της Λογοτεχνίας.

Το ποίημα

Ωδή σε μια εποχή που χάνεται

Κόκκινο· 

αίμα κυλάει

πληγές ανοιχτές

στο παιδικό παιχνίδι

Καλπάζει 

τρελό

το καρουζέλ

της ζωής μας

Μπαλόνια πετούν

στον αχό

χάνονται...

Θόρυβος· 

τα γέλια

η πόλη

καταπίνει...

Κόκκινο

αίμα κυλάει

στην αποκαθήλωση
του ανθρώπου.

Ωδή σε μια εποχή που χάνεται

Ωδή σε μια εποχή που χάνεται

Ωδή σε μια εποχή που χάνεται

Ζωγραφίζοντας το ποίημα τους!

Λεπτομέρειες για τη διαθεματική δραστηριότητα στα μαθήματα Λογοτεχνία Θεωρητικής Κατεύθυνσης και Εικαστικά, βλ. http://piramatikoneiroland.blogspot.gr/2012/04/blog-post_23.html