Το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης



Το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης πρωτολειτούργησε το 1934-35 με πρώτο Επόπτη του Σχολείου τον μεγάλο Έλληνα παιδαγωγό Αλέξανδρο Δελμούζο και Διευθυντή του τον επίσης σπουδαίο Έλληνα επιστήμονα Βασίλειο Τατάκη. Από τότε πέρασαν και άφησαν ανεξίτηλο το πέρασμά τους μεγάλοι δάσκαλοι και πνευματικοί άνθρωποι. Ο Γιώργος Θέμελης, ο Ιωάννης Ξηροτύρης, ο Πολύκλειτος Ρέγκος, ο Σαράντος Παυλέας, ο Κωνσταντίνος Μπότσογλου, ο Νίκος Παραλής είναι μόνο μερικές περιπτώσεις σημαντικών πνευματικών ανθρώπων.
Το Πειραματικό Σχολείο είχε την τύχη να στεγαστεί σε οίκημα που σχεδιάστηκε με τη φροντίδα και την αισθητική του μεγάλου αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη, οίκημα που ακόμη και σήμερα αποτελεί κόσμημα για την Πόλη μας.
Σήμερα το Πειραματικό Σχολείο, όντας πλέον και Πρότυπο, αναζητεί έναν νέο δρόμο που αποτελεί όμως συνέχεια της σπουδαίας του παράδοσης.

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Διδάσκοντας Θουκυδίδη στην Α Λυκείου: η παθολογία του πολέμου

H παθολογία του πολέμου: η φρίκη του πολέμου μέσα από το Τρίτο βιβλίο των Ιστοριών του Θουκυδίδη (83-85)

  "Mε δραματική ενάργεια και φιλοσοφικό στοχασμό ο Θουκυδίδης παρεμβάλλει στο τρίτο βιβλίο των Ιστοριών του (83-85), κατά την εξιστόρηση του εμφυλίου πολέμου της Κέρκυρας, βαθύτατες και, θα έλεγα, αιώνιας αξίας διαπιστώσεις και παρατηρήσεις για την επίδραση της βίας και του πολέμου-και μάλιστα του εμφυλίου πολέμου πάνω στα ήθη των ανθρώπων και της κοινωνίας. Ο πόλεμος είναι σχολείο βίας.


 "Γυναίκες": Λεπτομέρεια χαρακτικού του Τάσσου (1914-1985) με θέμα τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο
Λεπτομέρεια χαρακτικού του Τάσσου με θέμα τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο

   Έτσι, οι εμφύλιοι σπαραγμοί δημιουργούν κάθε μορφή κακίας και μοχθηρίας, "η αγαθότης καταγελάτο τόσον ώστε εξηφανίσθη"(μετάφρ. Ελ. Κ. Βενιζέλου). Επικρατούσε γενική δυσπιστία όλων προς όλους. Δεν πίστευε κανείς σε κανενός είδους εγγυήσεις και υποσχέσεις ή όρκους. Όποιος επικρατούσε, αντί να δώσει πίστη στους αντιπάλους του, έπαιρνε σκληρά μέτρα για την ασφάλειά του. Καθώς συνέβαινε συχνά να επικρατούν οι διανοητικά κατώτεροι, φοβούνταν εξαιτίας της δικής τους ανεπάρκειας και της ικανότητας των αντιπάλων τους μήπως ηττηθούν κατά τη συζήτηση και, για να μην πέσουν θύματα, δεν δίσταζαν να φτάσουν στο έγκλημα...
"Για να εκδικηθούν τους εχθρούς τους οι άνθρωποι σε τέτοιες περιστάσεις αγνοούν τους κανόνες απάνω στους οποίους στηρίζονται οι κοινωνίες, κανόνες όμως επάνω στους οποίους μπορούν να στηριχθούν για να σωθούν, αν βρεθούν σε ανάγκη. Αλλά αδιαφορούν, ξεχνώντας ότι αν καταλύσουν όλους τους κανόνες, τότε οι ίδιοι θα στερηθούν από την προστασία τους, αν έρθει στιγμή που θα τους έχουν ανάγκη" (μετάφραση Αγγ. Βλάχου)...
    ...Ο Θουκυδίδης με νυστέρι ανατόμου διερευνά την επίδραση της βίας πάνω στον άνθρωπο, ο οποίος για να παραδειγματίσει, για να εκδικηθεί ή από φόβο αποθηριώνεται. "H ανθρωπεία φύσις" είναι επιρρεπής στο κακό. Ο Θουκυδίδης είναι ένας μεγάλος απαισιόδοξος". "(βλ. Ηλία Φ. Ηλιού, Το μήνυμα του Θουκυδίδη, εκδ. Κέδρος, Αθήνα 1980, σ. 196-197)
   
P. Picasso, Guernica. 1937. Βρίσκεται στο Μουσείο της Βασίλισσας Σοφίας στη Μαδρίτη. Στο εμβληματικό αυτό αντιπολεμικό έργο ο διάσημος Ισπανός ζωγράφος απεικονίζει τη φρίκη του πολέμου. Εμπνεύστηκε το έργο ύστερα από το βομβαρδισμό της μικρής Ισπανικής πόλης Guernica (26 Απριλίου 1937) από γερμανικά αεροπλάνα κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου